"Kiedy w końcu się obudziłem, byłem na wpół zagrzebany w grząskim, czarnym,
piekielnym błocku, którego połacie, jak okiem sięgnąć, rozciągały się wokół mnie
-w oddali zaś dostrzegłem moją łódź, którą fale również wyrzuciły na brzeg.
Choć można by się spodziewać, iż pierwszym moim odczuciem powinno być zdumienie spowodowane tak dziwną i nieoczekiwaną zmianą krajobrazu; w rzeczywistości jednak, byłem bardziej przerażony, aniżeli zdumiony - albowiem w powietrzu i martwej ziemi było coś złowieszczego, co - niczym lodowaty dreszcz - przeszywało mnie do szpiku kości."