We wsi Barania Głowa w kancelarii wójta gminy cicho było jak makiem siał. Wójt
gminy, niemłody już włościanin nazwiskiem Franciszek Burak, siedział przy stole
i z natężoną uwagą gryzmolił coś na papierze; pisarz zaś gminny, młody i pełen
nadziei pan Zołzikiewicz, stał pod oknem i dłubał w nosie lub opędzał się od
much.