Po majstrze najwięcej przylgnąłem do młodszego czeladnika, Józka Biedronia,
chłopaka szczerego jak złoto, którego polubiłem za serce dobre i proste jak u dziecka.

Niedługo miałem się cieszyć jego przyjaźnią!

Drugi z kolei towarzysz, Osmółka, trochę melancholik, trzymał się zwykle na uboczu i unikał zabawy; lecz pracownik był z niego zawołany, w robocie sumienny i dziwnie zaciekły. Kalina cenił go sobie wielce i ciągnął do ludzi, lubo bez widocznego skutku.