Ku mojemu wielkiemu zaskoczeniu w pokoju jej nie było „Co jest” pomyślałam i tym samym spontanicznym gestem otworzyłam drzwi do pracowni taty. BUM! Drzwi odbiły się od ściany i uderzyły mnie prosto w nos. Podnosząc się obolała z podłogi, masuję sobie czerwony i obolały nosek. Wchodzę do pracowni, ale tam też nikogo nie ma. Na palecie zaschłe farby, a na płótnie niedokończony kwiat.