Jedno pociągnięcie, drugie, Tomek w podkoszulku i spod­niach od piżamy śpiewał Bajabongo hej!, po czym wołał na cały głos: „Przez świat wzdłuż i wszerz, Płynie dzisiaj pieśń. Baiao bongo, Hej! Baiao bongo, Hej! Baiao bongo, bongo baja. Uhuhu! Kto ten piękny taniec zna, Wtem tańczy go jak ja, O baiao bongo, o bongo baja.”, i odwracając się patrzył znacząco na Agę: właśnie tego dnia Aga skubała kaczkę, w pełni szczęścia, bo pióra wychodziły jak złoto, a kaczka miała wyraz poczciwy, rzadko spotykany u tych nieboszczyków pełnych pretensji, o oczach przymkniętych i niewidocznej kresce czegoś jakby światło między powiekami.